Umaumaga, sinisilip ko yung Sun kong phone para tingnan kung may text (parang dati) Dalawang magkasunod na umaga, meron. Akala ko siya pero Sun pala. Wow. 'Di ko nga alam kung bakit naka-on pa yun, eh alam ko namang 'di na kami mag-uusap. Siya lang naman may alam ng number ko (bukod sayo Aie) Weird ako forever.

Ito nanaman yung walang kwentang studyanteng mag-eexam week. Pero 'di bale, GOLD na sila... it's only right. Hahaha. Sorry kung may mga buhok at ulo. Yan na yung pinaka kaya ng Photoshopping ko eh.

May kandila kasi sa mesa namin. Medyo malayo
kami sa band tapos pangit yung mga kuha ko kasi madilim so
ito nalang kinuhanan ko.


G kasi kasama ko si Giselle.


B kasi B ang name ko haha


P kasi Paola (tumatawag pa talaga mom ko, 'di ko mabitawan
yung camera haha)

Nakakalungkot isiping kakakita mo mo lang sa kanyang nakatayo kasama ng mga tao, tumatawa't nagkekwento tapos sa susunod na araw malalaman mong may nangyari sa kanya ilang oras tapos mo siyang nakitang nakatayo kasama ng mga tao na tumatawa't nagkekwento. Nakakalungkot isipin na isang araw pagkatapos mong malamang may nangyari sa kanya ay mawawala na siya. Nakakalugkot isipin na kahit hindi ko siya kilala talaga ay parang napapaluha ako pag iniisip ko yun.




Nakakalungkot na hindi mo na maririnig ang musika niya

Wala pa 'atang Lunes kung kailan ako hindi sumimangot sa paggising sa akin ng alas sais ng umaga, na parang konting inis na lang ay masisipa ko na sa mukha yung nanggigising sa akin. Ibang storya naman kanina.

Nagising ako ng 5:20 (kahit 5:00 ang alarm ko) at tumuloy sa computer para ma-iprint yung minadali (pero pinaghirapan) kong project sa T.H.E. Iritang-irita ako nang malaman kong sira pa rin yung printer, tulad ng sira nito kahapon. Paulit-ulit kong sinubukang i-print, pero kailan nga ba naman ako hindi minalas? Mabigat akong tumayo mula sa upuan, pumuntang banyo at naghugas ng mukha para mahugasan rin yung tensyon dahil sa printer na hindi maasa-asahan. Dali-dalian kong dinampot lahat ng iba kong gamit at isinaksak sa bag pagkarinig ko sa school bus. Marami akong dala, at dahil sa bigat ng madaming gamit na iyon, naramdaman ko ng totoo yung bigat dahil sa... printer. Nakakunot akong umalis ng bahay, at nakakunot akong umupo sa sasakyan papuntang school, nakakunot, nakakunot ang noo ng higit isang oras. Bakit ganun? Umaga pa lang, gusto ko nang matapos yung araw dahil sa inis. Yung naluluhang klaseng inis.

Ngayon ko lang naramdaman at hindi ko alam kung gaano ka tagal ko mararamdaman pero naiinis ako sa high school, naiinis ako sa Chem, naiinis ako sa mga teacher na bigay ng bigay ng gawaing bahay at schedule ng schedule ng tests araw-araw. Eh hindi pa nga ito yung taluktok ng termino tapos ganito na ako?

Shet.

Grabe, ito na 'ata ang pinaka meaningful na layout na ginawa ko ever. Haha. Sa imagination ko kasi, itong-ito yung karma dahil sa ginawa niya. Haha, jusko.

Anyway, sabi kong babawi ako kaya ito.

SABADO.
Admit One- 'di nagpunta si Aie dahil... hindi ko alam. (haha) Ang saya kahit kalahati lang naabutan ko, at, bumibiyak ulo ko habang nakatayo ako sa bato-batong parking lot sa Guijo. Pumasok nalang ako nung huli na kasi nga doon lang naman nawala sakit ng ulo ko. Ang saya! Ang saya kasi pagkatapos ng Cambio mag play ng songs nila ay nagplay sila ng *drumroll* Eheads songs! So diba? San ka pa? Sa konti ng pictures na nakuha ko, nagnakaw na lang ako ng konti pa. Haha.