May mga tao na pwede mo lamang tingnan mula sa malayo mong kinalulugaran dahil siguro masyado silang mataas at 'di maabot-abot ng tulad mo, mga taong 'di mo inaasahang kahit kailan ay malalapit sa inyo. Pero kung mangyari nga na makilala mo sila, dalawa ang nakikita kong posibleng mangyari: una, mananatili yung mataas mong pagtingin, o, pwede ring mawala yung respeto mo na parang bula o kandilang hinipan ng batang may birthday pagkatapos ng matagal na Getting to Know You. Hindi ko masasabing kadalasang nangyayari yung huling nasabi, nagkataon lang sigurong yun ang nangyari sa akin. Ewan ko, hindi ko sigurado.

Sa umpisa, akala ko shet siya na ata ang pinaka matinong taong nakilala naming nangligaw sa kanya ever. Ang tagal tagal kong naging malakas sa akalang iyon dahil wala akong nakitang kahit anong masamang ugali sa kanya. Sa tagal kong naniniwalang siya na nga yung pinakamabait ever, mali din pala ako kasi wala nga palang ganon. Wala nga palang ganon.

Ngayong tapos na lahat, wala na akong magagawa para magbago pa. Kasali rin ako sa may kasalanan ng lahat-- naging parang endorser pa ako dahil sa pagkabulag ko sa inakala kong kabaitan niya. Ipagdadasal ko nalang na 1.) umayos, o 2.) matapos. Tatahimik muna ako dahil ayaw ko ring magkagulo pa. Bago ako magsalita, maghihintay ako ng tanong. At saka sa susunod, 'di ko aalisin sa isip kong wala talagang ganon, kasi wala.